Głównym minusem czynnego prawodawstwa Rosji jest to, że matka zastępcza nie jest zobowiązana dawać swą zgodę na rejestrację genetycznych rodziców jako rodziców wynajętego dziecka i w zasadzie.

Macierzyństwo zastępcze w Rosji   jest całkowicie legalnym, ponieważ Rosja należy do niewielu szczęśliwych krajów , gdzie   m acierzyństwo zastępcze jest prawnie dozwolone . Aspekty prawne macierzyństwa zastępczego regulowane są Rodzinnym Kodeksem Rosji , Podstawami prawodawstwa Rosyjskiej Federacji o ochronie zdrowia obywateli . Urzeczywistnienie medycznej składowej macierzyństwa zastępczego jest regulowane Zarządzeniem nr 67 Ministerstwa ochrony zdrowia Rosji. 

 Zagadnienia macierzyństwa zastępczego w Rosji są regulowane następnymi aktami prawodawczymi: 

• Artykuł 51-52 Rodzinnego Kodeksu Rosji ;
• Artykuł 36 (" Sztuczne zapłodnienie i implantacja zarodka ") Podstaw prawodawstwa RF o ochronie zdrowia obywateli nr 5487-1 z dnia 22 czerwca 1993 roku ;
• Artykuł 16 Ustawy Rosji nr 143-ФЗ z dnia 15 listopada 1997 roku " O aktach stanu cywilnego ";
• Zarządzenie Ministerstwa ochrony zdrowia Rosji nr 67 z dnia 26 lutego 2003 roku " O stosowaniu pomocniczych reprodukcyjnych technologii (PRT) w terapii kobiecej i męskiej niepłodności";
• Rodzinny Kodeks Rosji i Federalna Ustawa z dnia 15 listopada 1997 r . nr 143-ФЗ " O aktach stanu cywilnego " (redakcja z dnia 31 grudnia 2005 roku).

Zgodnie z czynnym Rodzinnym Kodeksem Rosji (z dnia 8.12.95, rozdział 4, paragraf 10, artykuł 51, punkt 4, część druga): «...osoby w związku małżeńskim, co dali swą pisemną zgodę na stosowanie metody sztucznego zapłodnienia lub na implantację zarodka , w przypadku urodzenia u nich dziecka jako rezultatu stosowania tych metod są rejestrowane jako jego rodzice w księdze spisywania urodzeń» . Natomiast « osoby w związku małżeńskim, co dali swą pisemną zgodę na implantację zarodka innej kobiecie w celu jego wynajęcia, mogą być zarejestrowane jako rodzice dziecka tylko za zgodą kobiety, co urodziła dziecko (matki zastępczej)» .

Przy tym Punkt 3 Artykułu 52 Rodzinnego Kodeksu Rosji przewiduje, że małżonek, co dał legalnym trybem pisemną zgodę na stosowanie metody sztucznego zapłodnienia lub na implantację zarodka , nie ma prawa przy zakwestionowaniu ojcostwa odwoływać się do tych okoliczności . Nie mają prawa odwoływać się do nich także małżonkowie, co dali zgodę na implantację zarodka innej kobiecie, jak również  matka zastępcza  przy zakwestionowaniu ojcostwa i macierzyństwa po dokonaniu rejestracji rodziców w księdze spisywania urodzeń .

Odpowiednio - Punkt 5 Artykułu 16 Ustawy " O aktach stanu cywilnego "z dnia 15.11.97 nr 143-ФЗ ustala, że przy państwowej rejestracji urodzenia dziecka według podania małżonków, co dali zgodę na implantację zarodka innej kobiecie w celu jego wynajęcia, jednocześnie z dokumentem, co potwierdza fakt urodzenia dziecka, należy przedstawić dokument, wydany medyczną organizacją, jaki potwierdza fakt otrzymania zgody kobiety, co urodziła dziecko ( matki zastępczej ), na rejestrację wymienionych małżonków jako rodziców dziecka . W ten sposób rosyjskie prawodawstwo oddaje pierwszeństwo kobiecie – surogatce, co urodziła dziecko.

Należy uznać, że prawodawstwo wielu krajów w dziedzinie macierzyństwa zastępczego nie jest doskonałym. Tak, na przykład, usługi surogatek w Rosji są dostępne tylko oficjalnie zarejestrowanym parom małżeńskim; samotne zaś mężczyźni zupełnie są pozbawione dostępu do pomocniczych reprodukcyjnych technologii.  

Dla porównania: w Ukrainie rodzicami w każdym wypadku będą uznane klienci (art. 123 p .2 Rodzinnego Kodeksu Ukrainy), a według prawodawstwa Białorusi nie ma prawnego znaczenia, czy są zarejestrowanymi małżonkami przyszłe rodzice .

Tak, więc prawne uregulowanie zagadnienia o macierzyństwie zastępczym w Rosji jest niedoskonałym. Główne niedopatrzenie prawodawstwa polega na tym, że genetyczne rodzice są bezprawnymi i mogą być zarejestrowane jako rodzice tylko za zgodą matki zastępczej, co urodziła dziecko. Taka zasada byłaby właściwej w społeczeństwie, gdzie komercyjne macierzyństwo zastępcze jest zabronione. Lecz w Rosji , gdzie   macierzyństwo zastępcze istnieje wyjątkowo na komercyjnej podstawie, dana zasada wchodzi w głęboki konflikt z zasadami Cywilnego Kodeksu Rosji.

W Rosji prawo nie omawia sytuację po rozwodu albo w przypadku śmierci rodziców do urodzenia dziecka. Umowa jest już zawarta, dziecko jest poczęte, lecz czy będzie ono mieć prawo na alimenty lub spadek? To zagadnienie prawodawca zostawił otwartym, i ma się rozumieć, że odpowiedź na niego będzie negatywną: nie, dziecko nie będzie mogło otrzymywać utrzymanie od takiego niedoszłego rodzica lub stać się spadkobiercą po jego śmierci.

Do luk prawodawstwa Rosji z pytań macierzyństwa zastępczego można zaliczyć następujące momenty, co póki nie znaleźli swojego jednoznacznego rozwiązania : 

• możliwość wykorzystania programu macierzyństwa zastępczego parami, co nie są legalnymi małżonkami;
• wykorzystanie surogatek w terapii niepłodności samotnych kobiet;
• macierzyństwo reprodukcyjne i zastępcze dla samotnych mężczyźni.